Αρχική Ανακοινώσεις Διοίκηση Θλίψη για την απώλεια του Βασίλη Σύλλη

Θλίψη για την απώλεια του Βασίλη Σύλλη

E-mail Εκτύπωση PDF

Με μεγάλη θλίψη πληροφορηθήκαμε τον θάνατο του Βασίλη Σύλλη που αποτέλεσε μία από τις μεγαλύτερες αθλητικές προσωπικότητες που ανέδειξε ο σύλλογός μας. Υπήρξε αναμφισβήτητα ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες αθλητές στίβου ο οποίος σε όλη του την καριέρα αγωνίστηκε με την φανέλα της Αθλητικής Ένωσης Παγκρατίου.

Γεννήθηκε το 1929 στο Krasnodar της Ρωσίας και ήρθε στην Ελλάδα στα τέλη της δεκαετίας του 30. Ορφανός από πατέρα μπήκε από μικρός στην βιοπάλη γεγονός που διαμόρφωσε σε έντονο βαθμό τον χαρακτήρα του προσδίδοντάς του μία μεγάλη αγωνιστικότητα και παλληκαριά που τόσο έντονα έβγαινε σε κάθε του αγώνα μέσα στον αθλητικό στίβο. Ακριβώς αυτή η αγωνιστικότητά του, η «ζωώδης ορμή» όπως έγραφαν οι αθλητικογράφοι της εποχής που κάλυπταν τους αγώνες στίβου, τον έκανε να κερδίζει πολλές κούρσες πάνω στο νήμα εξαπολύοντας μυθικά sprint όταν οι δυνάμεις των άλλων αθλητών τους εγκατέλειπαν. Πολλές είναι οι ιστορίες άλλες αληθινές και άλλες που κινούνται στα όρια του μύθου για τα μουγκρητά και τα «Γαλλικά» που εξαπέλυε ο Σύλλης όταν ξεκίναγε την τελική του επίθεση που ξεσήκωνε θύελλα ενθουσιασμού στους χιλιάδες φιλάθλους που γέμιζαν την εποχή εκείνη το Παναθηναϊκό στάδιο.
Με τον αθλητισμό ξεκίνησε να ασχολείται το 1947 όταν ήδη είχε κλείσει τα 17 του χρόνια με την προτροπή του Γιώργου Τοράκη εφόρου στίβου της Αθλητικής Ενωσης Παγκρατίου. Αρχικά έκανε προπονήσεις στον Πανιώνιο ως σφαιροβόλος, καθώς το σώμα του με ύψος 1.82 και σωματικό βάρος 85 κιλών περισσότερο ταίριαζε σε ρίπτη παρά σε δρομέα,  και μετά από ένα χρόνο σε ηλικία 19 ετών έβγαλε δελτίο στο Παγκράτι που τότε διέθετε πολύ ισχυρό τμήμα στίβου. Η μεταπήδησή του από την σφαιροβολία στα 400μ οφείλεται σε ένα τυχαίο γεγονός και στο έμπειρο μάτι του προπονητή της Εθνικής ομάδας στίβου Όττο Σίμιτσεκ. Πιο συγκεκριμένα στους διασυλλογικούς αγώνες του 1948 η απουσία ενός 400άρη δίπλα στους Χ.Μαστρογιάννη, Βεντίκο, Σιδέρη οδήγησε τον Παναγιώτη Πετράκη, αρχηγό του τμήματος στίβου της Ενωσης Παγκρατίου, να ζητήσει από τον Σύλλη να τρέξει στην σκυταλοδρομία 4Χ400 με εμπόδια για να συμπληρωθεί η ομάδα και να μην μηδενισθεί ο σύλλογος. Πράγματι ο Σύλλης έτρεξε, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία, αλλά για καλή τύχη τόσο του ιδίου όσο και του Ελληνικού αθλητισμού ήταν παρών ο Σίμιτσεκ ο οποίος με το έμπειρο μάτι του διέκρινε τα προσόντα του και τον κάλεσε να προπονείται με την Εθνική ομάδα.Έκτοτε η παρουσία του Σύλλη στις προπονήσεις της Εθνικής ήταν ανελλιπής όμως το αγώνισμα των  400μ. με εμπόδια ένιωθε πως δεν του ταίριαζε. Μία προσπάθεια στο δέκαθλο δεν έφερε αποτέλεσμα κι έτσι σε συνεργασία με τον Σίμιτσεκ και με την προτροπή και των ανθρώπων της Ένωσης Παγκρατίου καταστάλαξε στα 400μ απλά. Ο Σύλλης μελετά σπιθαμή προς σπιθαμή κάθε διαδρομή του Παναθηναϊκού σταδίου και γρήγορα μαθαίνει τα μυστικά τους και κυρίως της διαδρομής 1 με την κλειστή εσωτερική στροφή την περίφημη «σφεντόνη» που ελάχιστοι αθλητές κατάφερναν να την περάσουν σωστά. Οι πρώτες σημαντικές του επιτυχίες ξεκινάνε το 1950 και θα διαρκέσουν 12 χρόνια όταν ύστερα από ένα επεισόδιο εγκεφαλικής αναιμίας κατά τον τερματισμό της κούρσας των 400μ στους Βαλκανικούς της Άγκυρας αποφάσισε να δώσει τέλος στην μεγάλη του καριέρα σε ηλικία 33 ετών. Αμέτρητες ήταν οι επιτυχίες του Σύλλη σε αυτά τα 12 χρόνια που διήρκεσε η καριέρα του. Θα μπορούσαμε όμως να ξεχωρίσουμε τις εξής:

  • Την εκπληκτική του κούρσα ως τελευταίος δρομέας της Εθνικής ομάδας σκυταλοδρομίας 4Χ400 στην Βαλκανιάδα του 1954 στο Βελιγράδι όταν λόγω κακής αλλαγής της σκυτάλης με τον Δεπάστα ξεκίνησε το 400άρι του με 12 μέτρα διαφορά από τον προπορευόμενο Γιουγκοσλάβο Σαμπόλοβιτς (μεγάλο του αντίπαλο και καλό του φίλο) και 7 μέτρα από τον Τούρκο Ονέλ. Ο Σίλλης κατάφερε και κάλυψε την διαφορά παίρνοντας τη νικη με διαφορά στήθους από τον Γιουγκοσλάβο.
  • 7 Πανελλήνια ρεκόρ στα 400 μ
  • 1η θέση στα 400 μ στους Βαλκανικούς αγώνες 1953 (πρώτοι μεταπολεμικοί), 1954, 1955, 1962.
  • 9 φορές μέλος της Εθνικής ομάδας σκυταλοδρομίας 4Χ400 που σημείωσε Πανελλήνιο ρεκόρ
  • 7 φορές Πανελληνιονίκης στα 400 μ με τα χρώματα της Α.Ε Παγκρατίου
  • 4 φορές 2ος Πανελληνιονίκης στα 200 μ με τα χρώματα της Α.Ε Παγκρατίου
  • Κάτοχος του άτυπου Πανελληνίου ρεκόρ στα 300 μ με χρόνο 34΄΄6 με τα χρώματα της Α.Ε Παγκρατίου το 1960.
  • Κάτοχος του άτυπου Πανελληνίου ρεκόρ στα 500 μ με χρόνο 1΄07΄΄ με τα χρώματα της Α.Ε Παγκρατίου το 1954.
  • Συμμετοχή στους Ολυμπιακούς αγώνες του Ελσίνκι και της Ρώμης
  • Καλύτερος Βαλκάνιος 400άρης το 1953 με χρόνο 48΄΄2.
  • Πανελλήνιο ρεκόρ στα 400 μ με 47΄΄7 τον Αύγουστο του 1962 σε αγώνες του κυπέλλου CISM. Ο χρόνος αυτός αποτελεί το προσωπικό του ρεκόρ ενώ παρέμεινε ως Πανελλήνιο μέχρι και το 1970.

Ο Βασίλης Σύλλης παρέμεινε σε όλη του την αθλητική καριέρα αθλητής της Αθλητικής Ένωσης Παγκρατίου παρ’όλο που είχε κατά καιρούς δελεαστικές προσφορές να μεταγραφεί σε πλούσιους Ελληνικούς συλλόγους. Για τον αγωνιστή Βασίλη όμως η φιλία, το συναίσθημα, η παρέα του Παγκρατίου και ένα κέρασμα από τον φίλο του Νότη Μαστρογιάννη μέτραγαν περισσότερο από τα λεφτά.
Ο σύλλογός μας εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένεια του εκλιπόντος, Τα σπουδαία κατορθώματά του και οι φωτογραφίες του που πάντα κοσμούν τα γραφεία μας θα κρατήσουν ζωντανή τη μνήμη του στους νεότερους.

Καλό ταξίδι Βασίλη...

 

Α.Ο. ΠΑΓΚΡΑΤΙΟΥ


ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ